چهارشنبه11تیر93(اندر احوالات این روزها)

سلام به دوستان خوبم. طاعات و عباداتون قبول درگاه حق. انشاالله همیشه خوش باشید و در این ماه پرحرارت و مبارک رمضان خدا بهتون قوت بده و لطفاً بر سر سفره افطار این دوست کوچک خودتون رو فراموش نکنید و برامون دعا  کنید

در حالی که بابا رضا  از دستش عصبانی بود و دعواش می کرد. برگشت به بابا رضا گفت:من دیگه دخترت نمیشم میرم دختر بابا جون میشم.بعد قیافه ش  رو کرد اینطوریبعدش ادامه داد" ولی من که کوچولوام چطوری برم خونه باباجون؟

باباش گفت:ناراحت نباش خودم می برمت خونه باباجون تا دخترش بشی و برمی گردم. بعد دید قضیه جدی شد با لحنی ناراحت تر گفت:یعنی تو میخوای من دختر باباجون بشم من میخوام دختر بابارضا بمونم و من در این میان

این چند روز افطار را می رویم منزل خانواده همسرجان. همه دور همند و ساعت خوبی است هم برای ما و هم برای دخترجان تا با فرهام خونه باباجون بنده خدا رو به میدون جنگ تبدیل کنند و گهی آویسا به فرهام و گهی فرهام به آویسا زور میگه و کلاً هم جمعیت در حال صلح و صفا.

این روزا همسرجان میان دنبالمون و ما مجبوریم یه ساعتی در اداره بمانیم.باز من می مونم و گرما و کلافگی، آویسا و شیطنت هاش و قول هایی که هر لحظه میده که دختر خوبیه و اذیت نمی کنه تا هر روز باباش بیاد دنبالمون. چه کنیم این یه ماهی هم تموم شه  و تعطیلات اداره ما شروع تا ما تشریف ببریم منزلمان شاید بتوانیم استراحت کنیم و اون هم شاید